​

De tweede uitgave van “VKS Classic Tour” heeft zijn bestaan gehad. Op de zondagmiddag verzamelde op de busparking van het administratiegebouw aan Post 1, “oude” en “minder oude” bolides. Het weer was echt Belgisch, maar de temperatuur viel best wel mee. Dat de oudjes door wat waterdruppels werden verfrist, kon hen niet deren. Ze hebben immers in hun levensloop reeds meer dan dit doorstaan.

​

Na wat overleg en een uitgeschreven Roadbook, werd om 13h30 de start gegeven. Een colonne zette zich in gang richting de Belgische zijde van Zeeland. Het parcours liep langs mooie landelijke wegen. Door de velden en de pittoreske dorpjes kreeg je een andere omgeving te zien dan het immer gehaaste Vlaanderen.

​

De bekomen digitale versie van de rit, die inmiddels in onze GPS stak, was een correcte begeleider. Door dit stukje software kan je nog meer van de omgeving genieten. Trouwens is het voor de “enkel”-rijders een steun en toeverlaat. Zo moet je niet bestendig het oog houden hoe de route exact verloopt. Ook voor de “twee- of meer”-rijders is het op die manier wat aangenamer. Bij een eventuele omleiding herberekend de” jonge dame” een andere weg die je terug naar het goede spoor leidt.

​

Bij de tussenstop, in het recreatiecentrum De Vogel te Hengstdijk, kwam het al snel tot gemoedelijke gesprekken. Het ene moment deden kleurrijke verhalen de ronde, het andere moment enkele technische onderwerpen. De geserveerde versnaperingen en drankjes werden door iedereen gesmaakt en gewillig verorberd. Fijn om zo verwent te worden.

​

Het tweede deel leidde ons ook langs kreken en waterplassen. Op de dijken zag je soms kort de Schelde. Het was heel vlot rijden en ieder vond zijn terugweg richting Terneuzen om noordelijk Zelzate het “Belgenland” terug binnen te komen.

​

Deze (korte) namiddag is ons zeker heel goed bevallen. Er steekt natuurlijk heel wat werk en tijd in om dit georganiseerd te krijgen. Daarvoor ons respect en welgemeende dank om het mogelijk te maken. We kijken al uit naar een volgende versie, maar genieten en mijmeren nog steeds na van de deze nu.

​

Straks is het “oudje” aan een wasbeurt toe en mag hij, met heel wat feilloze kilometertjes meer op de teller, plaats nemen op zijn voorziene plaatsje tot een volgende taak.

​

Tekst door Antoine Bauwens, deelnemer aan onze rit op 13/09/2026

​

 

​